Didier ziet de wereld

Kotgenootjes die zomaar het land verlaten... daar moet van geprofiteerd worden uiteraard.
Dus zijn we met 3 naar Ljubljana getrokken om ons charlotte daar te gaan bezoeken.
Goedkoop als we zijn uiteraard, hebben we voor de minder-geld-meer-reistijd gekozen.
Een fijne trip van trein (om 6u24) en bus naar charleroi, daar een vlucht naar Triëste in Italië, om vervolgens de bus te nemen naar Triëste zelf (want u dacht toch niet dat ryan-air in het centrum landt :p) en dan een bus naar Ljubljana, waar we dan om 16u13 aankwamen. Gelukkig waren er boterhammen, Harry Mulisch en een schaakbord

...............

Ljubljana is een mooie rustige hoofdstad. Niet te groot en niet te druk. Wel veel westerser als verwacht, maar achteraf gezien ligt het ook maar net naast Italië dus zo verbazingwekkend was dat misschien niet. In een kleine stad is er uiteraard ook niet veel te zien, maar we vonden toch een mooie drakenbrug, een kasteel, een pitoresk boekenwinkeltje, een afrikaanse avond, zalig mexikaans eten, fijne terrasjes en foute feestjes.

..
..........
..
........

En je kunt toch niet naar Ljubljana gaan zonder even naar Bled te gaan. Een prachtig meertje met een kerk op een eilandje en een kasteel op een flankerende rots. Zeker de moeite waard om te bezoeken als je er eens bent.

..

Met dank aan mijn schatjes van reisgenoten:

We zijn weeral veilig in ons belgenlandje aangekomen, maar ik ben u nog een paar dagen zuid-amerika tegoed.

Na onze trekking zijn we naar de Islas Ballestas gegaan, ook wel de 'poor mans galappagos' genoemd, en daarmee weet u direct de reden van daar naartoe te gaan ipv naar de échte...
We sliepen in een stadje Pisco dat 2 jaar geleden volledig is verwoest geweest door een zware aardbeving en waar we boenk op de verjaardag waren aangekomen... wat een pakkende bedoening was. Het centrale plein liep tegen de avond volledig vol en overal was lawaai. Wij zaten op het dak zelf-gefabriceerde Pisco-sour's te drinken en je voelde het verdriet en de woede rondom je (de overheid gaf niet genoeg geld voor de wederopbouw....).
Als geoloog is het toch wel pakkend om na de droge cursussen dit menselijke aspect eens in het echt te zien.

.........
.........

Maar volgende dag dus een toffer en mooier zicht. De eilanden met massa's vogels, zeeleeuwen, pinguins, etc.

.........

.................................
..........
..........
.................................
..........

En vervolgens zijn we naar 'Huaca China' geweest. Een oase-dorpje (3 straten) in de woestijn waar we zijn gaan buggy-rijden en sandboarden. Mijn fototoestel heeft helaas iets minder mooie herinneringen aan de woestijn, er zit nl zand tussen het lens-mechanisme
Maar desalniettemin, enkele mooie fotootjes:

..........

.................................
....

de volledige reeks foto's is terug te vinden op deze link

En een videootje dat ik u niet wilde ontnemen:

Vervolgens nog een dagje Guayaquil in ecuador gedaan en teruggekeerd naar België... en dan nog wel in business class. Vraag me niet waarom maar ik heb er zeker niet om geklaagd. Dàt is pas reizen man, zalig !
In belgië direct ne friet met andalousesaus, een bickyburger en een curryworst special gaan eten, man da kan toch goed doen

Nu heb ik een periode van herexamens, stage en werk voor de boeg, het volgende bericht zal waarschijnlijk Slovenië zijn ergens in november,

Groetjes, Didier

... en we zijn weer even in Lima.
tijd om mijn trouwe en minder trouwe lezers op de hoogte te brengen van mijn welzijn.
Hetgeen trouwens dik in orde is, op een ferm verbrande snoet na. We waren namelijk zo slim om de zonnecrème te vergeten op de trektocht. Als je meer dan 4000m hoog zit is dat geen geweldig goed idee.

Al was het niet altijd zonneschijn.
"het is hier nu zomer, het regent hier niet" en "dit is de makkelijkste tocht, op 2,5 dagen is die te doen" zouden gevleugelde woorden worden. We hebben elke dag regen of hagel gezien en mijn god, de hoogte doet toch ook niet geweldig veel goed met een mens als hij rondwandeld met een gigantsche rugzak ... mààr het was wel een prachtige tocht langs een oude incaroute en door authentieke bergdorpjes

foto's zijn er in overvloed en een beetje te veel om hier op te zetten (lees: ik heb nu geen tijd en goestig om dat te doen, morgen vertrek ik naar het zuiden) dus u kan ze allemaal mooi terugvinden als u hier even op klikt:
http://picasaweb.google.nl/DLL.oiio/FotoSPeru?authkey=Gv1sRgCIjlqtinobHP6AE#

U weze gegroet en binnen korte tijd vertoef ik weer op vaderlands grondgebied,
Didier

Goed in peru aangekomen. Lang maar gezellig in de luchthaven gezeten, waar ze gelukkig hun bejaarden met respect weten te behandelen:

let op de oranje plakker, er staat "excess bagage" op :P

Verder een aangename vlucht gehad (aan het raampje) en goed aangekomen.

Zit hier nu in het huisje van Sabrina (waarmee ik de komende twee weken dus op schok ben). Gezellig huisje en een gezellige groep van 8 grieten die hier stage komen doen allemaal. Morgen vertrekken we naar Huaraz om een schone trekking te doen, hopelijk kunnen we genoeg spullen huren, want zelf hebben we geen materiaal bij hier...
hopelijk dus tegen volgende week donderdag een mooi fotoverslagje.

Jaja, mijn laatste dagen zijn aangebroken, woensdag vliegen we naar de zuiderburen (Peru).

Mijn laatste dagen zijn helaas niet echt boeiend te noemen. Mijn dagen bestaan uit het verkleinen en catalogiseren van mijn stalen, hetgeen een saaie bedoening is... zelfs voor een geoloog.

Het betreft hier trouwens staalvoorbereiding in het geweldige state-of-the-art labo 'veranda' genaamd

200 stalen zien er ongeveer zo uit als je ze uit de andes meeneemt:

...en met zo'n hoop mag je nu eenmaal de vlieger niet op dus moet je ze een beetje kleiner maken, tenzij ik hier al mijn kleren weggooi

Eerst catalogiseren in het volledig gedigitaliseerde systeem:

Vervolgens in onze fotostudio het staal vastleggen op de gevoelige plaat:

zoals u ziet, inclusief anti-reflectiescherm (PKS-Tshirts rule !!!)

Dan verkleinen we tot een representatief monster in onze steriele voorbereidingskamer:

...en dan afwegen in onze nauwkeurige, omgevings-onafhankelijke balans:

wie heeft er al kunnen zeggen dat hij met een balans heeft gewerkt waarop hij kon gaan zitten

Maar bon, over de view mogen we ook zeker niet klagen

Guayaquil heeft trouwens wel de meest pitoresque uitgangsbuurt die ik ooit gezien heb, gewéldig.
Luik is er nix tegen
Als je er met iemand afspreekt zal hij je noch een straat noch een naam geven, maar een nr
dat is de Nr van de traptrede waar de ingang van de keet zich bevindt.
Enkele fotootjes (van internet geplukt):

Zo, dat was het weer tot ik in Peru zit waarschijnlijk. Nog wat stalen voorbereiden zodat ze allemaal in de koffer kunnen, wat papierwerk aan de unief en beetje met de zeolieten prutsen.

Ciao todo !

voila se, direct eentje om uw mond van te doen openvallen.
De andes is echt prachtig, ik heb spijt dat ik al terug achter mijn buro zit aan de kust (literatuur aan het scannen dus tijd zat om te bloggen)
Het was er ok beduidend frisser, iets wat ik absoluut niet erg vond, die kust is me toch net iets te warm hoor.

Onze trip naar de andes begon met een autotrip van 7 uur naar de Andes. Onze chauffer is nogal een aparte type, en de auto al helemaal... wat dat ding al niet heeft meegemaakt. Eerst een paar uur door de bananenplantages gereden en dan omhoog langs wegen die ik voordien alleen nog maar in peking-expres gezien had.

Onze chauffeur:

en ik mocht als co-piloot de essenciële dingen vasthouden:
zijn pint (don´t drink and drive wordt hier niet zo nauw genomen)
en de sleutels (die al hobbelend om het uur uit het contact vielen)

We logeerden in cuenca voor en paar dagen waar
we ons 6 cuenca-hats hebben aangeschaft,
we veel kerken hebben gezien,
maar weinig zeolieten...

........................................................................................
........................................................................................
........................................................................................
..................................................................................................................

Wat we wel gezien hebben op terrein is een ´bekend´restaurant
en een cursus ´hoe breek ik in in mijn eigen auto´ :p
.........................................................

mits wat ijzerdraad, een houtje en een touwtje is dat dus gelukt

Tussendoor zijn we nog even naar Cajas gegaan, een mooi natuurpark met meren op zo´n 4000m hoogte:
......................................................

Vervolgens zijn we naar de omgeving van Oña-Saraguro gegaan
Hier hebben we wél veel zeolieten gevonden en ook prachtige beelden.
Honden zijn er hier in overvloed. ze liggen overal langs de weg en hollen vervolgens al blaffend achter je banden aan. verder prachtige views als de zon ondergaat...
en politiek leeft hier zo hard dat de huizen zijn volgeschilderd met ploitieke reclame voor de verkiezingen.

............................................................


......................................................

......................................................

......................................................

............................................................

..........

En als je deze foto ooit op een toyota-reclamebord ziet staan,
kom et me dan zeggen want dan hebben ze mijne foto gepikt :p

En we hebben ´Cuy´ gegeten
je spreekt het uit als [koei] dus dat is wel grappig
het ziet er namelijk zo uit:

En onze auto... tja die begaf het af en toe

... en als het dan zelf niet lukt, moet je op de mechanieker wachten

...die dan niet komt en dan moet je het toch weer zelf repareren

gelukkig hadden we een chauffeur die eigenlijk industrieel ingenieur is en wat van auto´s kende
Tegen het ´koude´ weer was hij iets minder bestemd.

maar verder altijd voorzichtig hoor,
met een kruissnelheid van 40km/h en een gepikt bord van de wegenwerken

Diene mens was dus ook wel blij toen we op de vlakke kustvlakte naar huis reden tegen 100 per uur

en een mooie om af te sluiten:

beetje donker maar heb dus geen editprogramma hier.

Ben blij dat ik weer in beschaving met internet zit
maar khad toch graag nog in de Andes gezeten voor een tijdje...

Nu artikels lezen, stalen ordenen (het zijn er 200 dus kzal nog mogen downsizen voor ik op de vlieger mag) en studeren voor mijn herexamens. Dat zal zo ongeveer het leven hier zijn voor de komende 2 weken

Tot de volgende !
Didier

hey iedereen

even melden dat ik nog leef en dat ales hier dik in orde is.
tegen donderdag ben ik terug in de beschaafde wereld en dan horen jullie meer van deze prachtige andes-trip
nu zit ik even snel op de pc in het gemeentehuis

doei
Didier

Hey iedereen,

Van de voorbije week valt bitter weinig te melden buiten dat ik veel gelezen heb en veel spaans gehoord heb
...maar morgen vertrek ik voor een tweetal weken naar de Andes op field trip dus leek het me wel de moment om nog eens iets van me te laten horen.

Het reis"plan" is het volgende:

Morgen reizen we naar Cuenca, waar we ons een overnachtingsplaats zoeken
Vanaf overmorgen gaan we dan in de buurt van Azogues kijken naar enkele groeves en de buurt uitkamen
Vanaf vrijdag verplaatsen ze ons doelgebied naar Oña, waar een tweede reeks groeves zijn die we gaan opmeten en ook weer in de omgeving stalen nemen om de plaatselijke geologie te achterhalen
Tegen 22augustus moet Lieven terug in Guayaquil zijn.
Als ik tegen dan klaar ben ga ik mee terug, anders blijf ik daar nog wat rondhangen.

Even nog wat fotootjes, of ik zou didier niet zijn natuurlijk.
Thema van de dag: beesten

Om te beginnen eentje van het strand nog:

Al de komede foto´s daarentegen zijn van in de onmiddelijke omgeving van ons huisje of erin...
want beesten zitten er hier genoeg... ik sta vol muggenbeten, vuile beesten !
en Lieven had op de vorige field trip een tarantulla in zijn nek, dus zolang het bij mugge blijft cava.
Kans op een steekpartij van dit beestje hebben we ook nog:

Die zat gisterenavond vrolijk op het wc
De fotos zijn van zijn overleden ietwat onschadelijkere vorm na een nachtje in de diepvries:

minder schadelijk maar des te talrijk zijn de mieren.
een glas appelsap is de hemel voor die beesten ...
het aantal snelwegen dat die beestjes maken is gigantisch

En last but not least, vóór onze deur verdorie:

hopelijk binnen twee weken dus een mooie fotoreportage van de andes,
tot dan schatjes !

En we zijn beginnen "werken" hier hoor

Zaterdag zijn we naar een verwerkingsfabriek aan de kust geweest.
Al is een "vermalerij" misschien een betere term... veel was er niet te zien.
Ik heb er vooral gemerkt dat ze hier even weinig van zeolieten weten als ikzelf...

En laat een van die groeve-eigenaars nu toevallig een huisje aan de zee hebben zeker dus we hebben een namiddagje aan de zee doorgebracht.
Ik heb gezwommen in de Pacific Ocean, mensen!

De eigenaar is daar een bekend man dus we hadden ons plekje vóór alle andere mensen en hadden een zalige middag met één of ander scheef drankje en spaanse gesprekken over zeolieten.

En dan nu voor uw "keeeiiii schatteeeuuug"-moment van de dag:

Zondag zijn we naar de voetbal geweest... In een vol stadion in de blakke zon op de middag... geen aanrader voor mensen met een tere huid !
maar "we" zijn wel gewonnen met 2-0, GO Guayaquil.
Thuis spelen is hier trouwens een zwaarder voordeel als in belgie me dunkt. Er waren pakweg een dikke 15 mensen van de tegenploeg (die trouwens rood als kleur hadden en je mag eens raden welke kleur ik aan had... al chance dat ik een blauwe tshirt kon lenen van de ecuadoriaan waarmee we waren meegegaan).

Ik voel me hier trouwens al enorm thuis, alleen spijtig dat mijn spaans nog zo miniem is.

Bon, nu werken geblazen, er moet ook gethesist worden.
Die thesis wordt steeds cooler trouwens. het onderwerp veranderd hier elke dag wat naargelang de ideeen en gesprekken die we hebben, maar ik heb er zin in !

PS: de volledige reeks aan fotos zwier ik eens online als ik picasa op deze pc heb gezet, maar heb hier al 2u nix gedaan dus moet echt wel weer beginnen.

Hello iedereen,

ik ben heelhuids aangekomen hoor.
eerst veeeel te lang op viegtuigen gezeten die toch net niet zo comfortabel waren als ik gedacht had ...
gelukkig was er en toffe griet waarmee ik de ganse terminal van madrid heb gezien, hetgeen trouwens een cool plafond had, en zij had volgens de balie "de slechtste, kleinste plaats op de vlieger" dus ik denk niet dat ik mag klagen waarschijnlijk

Het belgische bier dat ik bijhad heeft de trip helaas nog slechter beleefd als ik, de leffes hebben het niet overleefd...
gelukkig zaten mijn artikels in mijn handbagage maar als ik mijn herexamens ga studeren zal dat in een walm van leffe zijn Het ligt allemaal te drogen op de foto boven

Aangekomen in guayaquil blijkt de temperatuur wel mee te vallen én blijkt er een dikke zeolietafzetting te zijn in de andes die meer de moeite is als het prutske dat we eerst op het oog hadden... is nice !

Ik woon hier in een huisje bovenop een heuvel, naast een watertoren (die ook te zien is op foto onder ). Op de unief hebben we 1 buro met welgeteld 3 computers en een printer dus qua bereikbaarheid cava wel als ik in de stad ben.

PS: qwerty is niet zo erg... moesten de letters op de toetsen niet zijn uitgevaagd

nog nooit zoveel kleren op reis meegenomen zeg !
...en ik ga er nog zeker een was moeten draaien, dat wordt ook weer een evenement ...

moest ik neerstorten: ik zie jullie allemaal even graag, ik wil gecremeerd worden en waag het niet een koffietafel te organiseren !

Geen idee wanneer ik weer aan het wereldwijde web kan, dus geen schrik als ik morgen niet zeg dat ik goed ben aangekomen, pakt van wel

Een goei verlof iedereen en geniet van het zonnetje !

Gegroet éénieder en alleman.

We zijn nu ruim een maand voor mijn vertrek naar ecuador en ik heb al veel vraag gekregen: "ge laat toch iets weten he". Aangezien ik dus geen zin heb om iedereen die daar achter vraagt te mailen, en om mensen die het zich niet interesseren ook niet lastig te vallen met mails waar ze zich dan zedelijk verplicht voelen op te antwoorden, en om niemand te kunnen vergeten : de blog !

Maar dat niet alleen. Hopelijk zal ik in de komende jaren nog veel op stap zijn op onze mooie bol, ook al die tripjes kan u hier volgen, kwestie van mensen die ik minder frequent zie ook een beetje mee te laten genieten van mijn reizen en mijn where-abouts.
Op de agenda staat onder andere al een verlenging van mijn thesisbezoek, zijnde Peru !
Twee weken ga ik daar nog rondhangen voor ik terug kom naar ons belgenlandje.
En slovenië staat in het najaar op het programma, waar we met het kot ons deserteurtje gaan bezoeken.

Wilt u dus zien waar ik uithang ? kom gerust een kijkje nemen !
Boeit het u niet ? Hou u rustig bezig met dingen die u meer interesseren dan een halfgare stenen-kappende kerel

Bedoeling is vooral kleine tekstjes te plaatsen en mooie foto's, zodat je niet na 2 weken een gans verslag moet lezen van 2p lang (alsof ik me trouwens zou bezig houden met dat te typen ...). Je kan regelmatig komen kijken of als je wil kan je rechts op 'subscribe' je gegeven invullen, dan krijg je bericht wanneer er iets vernieuwends is gebeurd hier. Voor de kenners, er is een feed . En vindt u de lay-out maar niets ? u vindt rechtsonder een knop om die te veranderen.

... en ik weet dat dit de meesten geen boodschap hebben aan de bovenstaande boodschappen maar mijn olifanten-tante in het achterhoofd hebbende ben ik graag zo volledig mogelijk

... en nee, ik zet mijn foto's en verhalen niet op facebook.
Ik ben zelf ingepalmd door facebook omdat "de foto's op facebook staan".
Ik steun graag de mensen die geen facebook hebben, iedereen die wil kan gewoon naar hier surfen (Go Eva !)

Om de mensen even te oriënteren (en eens iets uit het gamma aan mogelijkheden even te testen)
De eerste bestemming: Guayaquil (via Madrid) een luttele 10331km van Leuven:

Verder naar beneden heb ik een kleine selectie aan fotootjes gezet van mijn reizen van de voorbije twee jaar, kwestie dat er hier toch ook al iets op te zien valt buiten tekst :D. Helaas is foto's schikken niet echt geweldig te doen hier. Ik doe mijn best om ze qua schikking mooi te presenteren, een beetje inventiviteit en puntjes zetten hoort erbij. Niet op-en-top maar beter dan ze zomaar naast elkaar te planten. Bij mensen met een smal scherm kan dat er wel eens debiel gaan uitzien, waarvoor excusus (koop u een groter scherm :p)

Bon, dit is dan hopelijk de langste tekst die u hier ooit moet lezen,
Veel plezier met deze blog !

Didier

........................
......................................................

............................................................

............................................................

............................................................
............................................................

....